خدا

به این مهم توجه کنید:

از آنجایی که ما در این هنگام به نوعی خاص و یکنواخت با افکار و عادتی پرورش یافتیم؛ مغزهای ما چنان در بند یکنواختی هستند که قادر نیستند به امور، از زاویه‌ای نو بنگرند. این طرز فکر برایمان بدبختی، رنج و گرفتاری بوجود آورده. این زندگی ماشینی دارد ارباب خالق خود می‌شود. رابطه بین انسانها کم شده، همه چیز مصنوعی شده، شبانه روز در وحشت و نگرانی، ترس، دلهره و اضطراب به سر می‎بریم. افکار منفی و پلید هـم تا دلتان بخواهـد در مسیر زندگی وجود داشته و صدمات بزرگی چون روحی و مغـزی را بوجود آورده است. این زندگی بزودی همه را نابود می‌کند، اگر فوری به خودمان نیاییم و از نو آنرا نسازیم. باید دگرگونی بزرگ در ساختار حرکتی زندگیمان، اندیشه‌مان انجام دهیم. ما از اول اینطور که هستیم به دنیا نیامدیم این چرخ زمانه بوده که تمام بال و پر ما را کنده و از ما یک انسان بی‌هویت بوجود آورده این تصویر زشت زندگی امروز در جهان است. باید با بینشی عمیق‌تر از پیش به خود بنگریم. باید چاره‌ای اساسی اندیشید که بصورت مقطعی نباشد.
افکار ، گفتار و کردار ما می‌تواند به دیگران و چیزهای دیگر آسیب برساند و یا می‌تواند به دیگران عشق و مهر برساند. بستگی دارد که ما کدام یک از این نوع افکار را در سر داشته باشیم. ما باید بدانیم که خدا همه جا هست. و او ناظر بر همه کارهاست؛ و پاسخ اعمال انجام شده و یا افکاری که فقط در ذهن ماست و به عمل نرسیده را می‌دهد. خدا به همه انسانها به یک دیده می‌نگرد. پندار ما می‌تواند موجب شادی، آرامش و پیروزی ما بشود و یا می‌تواند ما را بسوی بیماری، بدبختی سوق بدهد. همیشه به دنبال ایجاد کانونی برای افزایش آگاهی انسانها در رابطه با خودشان و تاثیر پیوسته محیط بر آنها بودم.
ما باید زندگی با عشق را دوباره زنده کنیم و محیطی صمیمانه به دور از دغدغه‌ها برای خودمان و دیگر انسانها بوجود بیاوریم. این کار نیاز به یک برنامه‌ریزی دقیق و پیکار مستمر دارد. که من از روشی که در دیگاه زایش و بالش اشاره کردم، می‌خواهم انسان را به این هدف نزدیک کنم. بر این باور هستم که این راه کمکهای فراوانی خواهد کرد که ما بتوانیم از خودمان شناخت درست و ژرفی پیدا کنیم و تغییرات بزرگی در ساختار زندگی‌مان بوجود بیاوریم؛ و تواناییهای درونی‌مان را افزایش دهیم. به این ترتیب می‌توانیم دوباره متولد شویم و از زندگی کنونی که سراسر سختی است خارج شویم.
تمام تلاش من این است که مردم را به کتاب خواندن تشویق کنم. خواندن کتاب کوششی برای همنوایی در فضای عشق و آگاهی است به منظور درک متقابل و شناخت معنای «هستی» در راستای زندگی. با اشارات و هشدارهای او و با اندرزها و رهنمودهای او ، فراز و نشیبهای درون و برون خود را و تغییرات پیچیده جهان هستی را می‎شناسیم. و این زمانی صورت می‌پذیرد که با کتاب دوست باشیم.

چگونه می‌‌توان به این آرزو رسید؟ پیشنهاد من گذراندن دوره آموزشی زایش و بالش است.
براستی من دیدگاه زایش و بالش را برای تشکیل سرزمین مقدس عشق اعلام میکنم. خواهش میکنم دیدگاهی را بپذیرید که دیدگاه‌های دیگر را گرامی می‌دارد و نقطه نظرهای دیگر را فقط تحلیل میکند و با آنها بدون پی ورزی (تعصب) روبرو میشود، زیرا آن نقطه نظری که به ظاهر اشتباه به نظر می‌رسد شما را به فکر وا می‌دارد که به چشم اندازی درست بیاندیشید؛ پس شما بوسیله این دیدگاه غلط به سمت نگرشی درست هدایت می‌شوید. من از شما می‌خواهم: «اگر نمیتوانید نیکی کسی را مورد ستایش قرار دهید سکوت کنید و او را سرزنش نکنید.» وقتی دو نفر با هم تفاهم ندارند، چطور شما می‌توانید بگویید که کدامیک بد است و کدام یک خوب؟ ستایش نکنید، محکوم نکنید، همه چیز اوست...
دیدگاه زایش و بالش در سال ۱۳۶۵ به عنوان یک گسترش دهنده آگاهی، پژوهش و تولید دانش در راستای خودشناسی فعالیت خود را آغاز نمود و از سال ۱۳۸۸ به عنوان یک مؤسسه بین‌المللی به ثبت رسید و با اهداف مشخص به راه خود ادامه می‌دهد. به همین دلیل در طول فعالیت خود تا کنون از پذیرش پیشنهادات تجاری، سیاسی، وابستگی به فرقه، گروه یا مکتبی که عمدتا مانع از ادامه فعالیتهای پژوهشی می‌شوند خودداری کرده است.
از آنجا که دو ویژگی بسیار مهم در همکاران موسسه وجود دارد: ۱- عاشق ۲- دانشمند؛ شک ندارم که به اهداف زایش و بالش به راحتی دست می یابم. من افتخار آشنایی با عزیزانی - در کشورم ایران عزیز - را دارم که سرچشمه عشق و دانش در آنها غیر از منبع الهی نیست؛ و در سطح بین المللی نیز همواره از ارتباطی دو سویه و پایدار با چهره‌های سرشناس اهل فن و اهل دل بهره مند بودم. به همین خاطر از ایزد یکتا سپاسگزارم. بازدید کننده گرامی همیشه خداوند را پشت وپناه خود بدانید. به امید خدا می‌سپارمتان...